Kwaliteit Ė Surhuisterveen

Pieter Weening Classic

30 juli 2011

 

De laatste grote rit (vermoedelijk) voor PBP. Vandaag is het een NTFU-kwaliteit controle van de Pieter Weenink Classic in Surhuisterveen (bij Drachten). Met de fiets er naar toe (ruim 100 km), 100 km fietsen en weer ruim 100 km terug is samen dik 300 kilometer.

Om half 5 gaat de wekker. Even later ben ik buiten om de honden (inclusief een logeetje) uit te laten en ben verrast dat het vrij hard motregent. Dat was niet voorspeld. Het zou een bewolkte, koele dag worden met maximum temperaturen tussen 16 en 18 graden, met maar af en toe een spat regen. Zeker geen intensieve neerslag.

 

Het is nog schemerig en zo goed als droog als ik tegen kwart voor 6 vertrek. Dat is iets later dan gepland, maar om 9 uur starten met de eigenlijke rit moet haalbaar zijn. De weg is nog wel erg nat.

In Zwolle is het even puzzelen hoe de stad uit te komen want de Ceintuurbaan is een grote bouwput. Langs het FC Zwolle stadion en door Berkum gaat goed en al spoedig ben ik de Vecht over. In het veld bij Genne loopt een groep van 8 ooievaars in het gras te pikken. Ik maak een foto en ga verder.

 

Na Zwartsluis hoor ik een bekend sissend geluid en de rechter voorband lijkt snel zachter te worden. Dit terwijl ik een paar dagen eerder alle banden nog gecontroleerd heb. De natte weg zal wel een oorzaak zijn.

Het kost een kleine 10 minuten om banden te wisselen en ik ga verder.

De route is eerst bekend via Steenwijk tot Wolvega, maar daarna is het nieuw. Ik heb van te voren een en ander uitgezocht en dat blijkt in de praktijk goed te kloppen. Via Oldeberkoop naar Makkinga en vandaar naar Donkerbroek. Dit laatste duurt langer dan verwacht en het blijkt dat de officiŽle route wat meer kilometers heeft in vergelijking tot mijn plan. Daarna redelijk gemakkelijk via Wijnjewoude, Bakkeveen en Friesche Palen naar Surhuisterveen.

 

In het midden van de plaats is een plein waar ik de start van de ďClassicĒ verwacht. Even zoeken en ik kan het plein op, maar dan is er een rommelig samenzijn. Ik zet de fiets aan de kant en ga het terrein op. Er zijn wat (natte) sta-tafels waar inschrijfformulieren op liggen. Als ik een goede pen gevonden heb kan ik er een invullen. De verdere afwikkeling gaat soepel en na een minuut of 10 vertrek ik voor de rit.

 

Ik ben verrast door de hoeveelheid bomen en boomgroepen op de route. Je hebt van Friesland een beeld van open vlaktes en meren, maar dat gaat in deze (zuidoost) hoek niet op. Het lijkt eerder Drenthe of Salland. De route slingert met een grote boog eerst noord- en later westwaarts. Na ruim 30 kilometer is in Bergum (Burum) een controlepost. Hier neem ik de verdiende koffie met appelgebak. Ik ben per slot van rekening al ruim 140 km onderweg.

Na een kwartier ga ik verder en aan het eind van de plaats gaat de route met een scherpe bocht onder een viaduct door. De bocht is niet haalbaar voor mij en voor ik het in de gaten heb staat de Quest al scheef en half in het struikgewas. Het lukt net om zonder uit te stappen terug te komen op het fietspad.

 

In Oostermeer (Eastermar) zie ik ook een controlepost en die blijkt van de familieafstand (25 en 40 km) te zijn. Wat daarna hinderlijk is, is dat de aanrij-route van die fietsers voor een deel samenvalt op een (redelijk smal) tweerichtings fietspad met onze route.

 

Verder gaat het met de route prima. Een en ander is goed uitgepijld. Ik ga er dan ook van uit dat als ik even later een pijl mis, dit door mij aan mijn eigen schuld te wijten is. Na een aantal kilometers rechtdoor fietsen kom ik op een rotonde waar ik wel een aanwijzing zou verwachten. Die is er niet en ik zie ook geen andere fietsers in de nabijheid.

Ik probeer op de routebeschrijving uit te vinden waar het mis ging, maar er ontbreken gegevens en ik kan ook niet nagaan waar ik naar toe moet. Op de GPS zie ik dat ik maar 5 kilometer van de start en finish verwijderd ben en ik besluit dat ik de rit afbreek en direct naar de finish ga. Ik heb ook een voldoende indruk van de route gehad.

 

Terug op het start- en finishplein spreek ik met de organisatie mijn bevindingen door.

De route was goed bepijld en verder zat alles ook goed in elkaar. Als je tenminste uit ging van het gegeven dat je bekend bent. Voor nieuwelingen zoals ik kwam de organisatie van start en finish nogal chaotisch over. Je moet zoeken om iets te vinden. Als je het gevonden hebt lijkt het wel of het logisch is.

 

Ik krijg nog een tas met allerlei dingen (Leeuwarder Courant, bekertje met zuivel, flesje water, een appel en ..). Het maakt de toch al zware Quest (inclusief reservekleding) nog zwaarder.

 

Het is 2 uur als ik de fiets weer pak om naar huis te gaan. Het tempo tot nu toe viel wat tegen. Op de heenweg rond 31 gemiddeld en de route ging met 29 gemiddeld. Als dit zo blijft heb ik voor de resterende 110 km inclusief wat pauzes circa 4 uur nodig en zal ik rond 18 uur thuis zijn.

Het is in principe gewoon de route van heen omgekeerd nemen. Dat gaat echter meteen in de volgende plaats al mis. Ik moet er rechts en even later links. Dat rechtsaf was heen een echte afslag, maar terug ging het fietspad met de bocht mee. Ook op de volgende kruising had ik niet meteen in de gaten dat ik er op de heenweg was afgeslagen. Ik reed dus rechtdoor. Op de richting aanwijzer zag ik dat het richting Ureterp was en daar was ik op de heenweg niet doorgekomen. Terug dus en op de kruising rechts af in de veronderstelling dat het meteen daarna naar links zou kunnen. Dat was echter niet het geval. Na een volgende afslag die me ook onbekend voorkomt pak ik de kaart van Friesland er bij en oriŽnteer me. Ik was dus rechts afgeslagen waar ik links af moest. Achteraf had ik ook rechtdoor gekund. Uiteindelijk ben ik toch via Ureterp verder gegaan.

 

Na Ureterp stonden de plaatsen verder prima aangegeven en kon ik probleemloos de route verder volgen. Bij Wolvega maak ik onder een viaduct een korte stop. Na Wolvega is het weer bekend terrein. De Ooievaars tussen Hasselt en Zwolle lopen nog steeds in het weiland, hoewel het er nu nog maar een stuk of 5 zijn.

 

Klokslag 18 uur ben ik thuis. In totaal 280 km. Ondanks dat het gemiddelde maar net op 30 km/uur gekomen is, was het geen ontspannen rit. Ik voel de benen behoorlijk.