Rondje IJsselmeer

 

Het is zondagochtend 30 september, kwart voor 4. De wekker gaat en het duurt even voor ik me realiseer dat ik beloofd heb om met de Brady bunch, een groep die ik via het internet ken, uit Amsterdam een rondje om het IJsselmeer te gaan fietsen.

Het is donker en het regent licht wanneer ik om half 6 vertrek. De regen stopt na een paar km, maar het blijft donker tot ik de rest zal ontmoeten.

Op de brug over de IJssel moet ik moeite doen om een verlate kroegloper te omzeilen. Gelukkig is op het eerste stuk voldoende straatlantaarnverlichting aanwezig om alles goed te kunnen zien. Na Elburg de polder in. Nu wordt het echt donker. Er is erg weinig verkeer en het fietsen in het donker levert geen problemen op. Je ziet alleen niet hoe de weg er bij ligt. Dat het nog nat is hoor je en dat er af en toe wat kleiklonten op de weg liggen voel je, maar pas wanneer het licht is zie ik hoeveel modder er van de straat op mijzelf en mijn fiets gekomen is. Na 50 km ben ik aan het begin van de Vogelweg, de weg waarop ik de groep tegemoet ga fietsen. Rond 7 uur kom ik ze inderdaad tegen en ze blijken maar met z'n vieren te zijn. Heel wat minder dan de oorspronkelijke 15 die zich hadden aangemeld. Het slechte weer in september zal de voorbereiding van velen wel in de war gegooid hebben.

Na een korte kennismaking keer ik om en vervolg de weg terug, nu met de groep. Het wordt nu licht en we hebben een lichte rugwind. Na een 10-tal kilometer heeft Boes een leegloper. Later volgt bij de stop in Nagele Bert met een lekke band. Weer later rij ik nog door glas en krijg ook een lekke band.

Na de stop knapt het weer op en verdwijnt geleidelijk de grijze wereld. We passeren polderdorpen als Tollebeek, Creil, Espel en Rutten en komen bij Lemmer Friesland binnen. Wanneer we in Riis aankomen voor de tweede stop is het onbewolkt en kunnen we op het terras genieten van koffie met gebak, frisdrank en zelfs patat.

We blijven de Friese IJsselmeerkust volgen en komen langs de bekende plaatsen als Workum en Makkum. Bij Zurich draaien we de Afsluitdijk op. Ik heb inmiddels 200 km op de teller staan. We krijgen nu de wind tegen en de groep breekt voor het eerst. Wanneer Miranda, volgens plan, in de volgauto stapt, moeten Boes en ik stevig doortrappen om Bert en Ivo weer te achterhalen. Het wachten voor de openstaande sluis is een extra pauze die goed van pas komt.

Bert blijkt een echte tegen-de-wind-in-fietser te zijn. Wij kunnen geen van allen de kop van hem overnemen. Ivo en Boes raken een paar maal achterop en aan het eind van de dijk zijn we blij om Con met zijn volgauto te zien staan. Het restaurant dat we hier in gedachten hadden blijkt een Fata-Morgana te zijn geweest en we moeten het weer doen met een rust a-la-aanhangwagen. Na de rust wisselt Boes met Miranda van plek in de volgauto en gaan we met z'n vieren verder.

Bert doet ook hier het kopwerk en Ivo besluit z'n eigen tempo te gaan rijden.

Bert, hulde voor het vele kopwerk.

Na Medemblik neemt Ivo een short-cut naar Hoorn. Bert, Miranda en ik gaan nu via Hoogkarspel en Venhuizen naar Oostwoud, waar onze wegen zich zullen scheiden. Bert en Miranda zullen de dijk langs het IJsselmeer gaan volgen tot Amsterdam en ik ga Enkhuizen in om wat te eten. Twee broodjes kroket en een Fanta geven me weer voldoende energie om nog 80 km naar huis te rijden. Om een uur of 5 draai ik de dijk naar Lelystad op. De eerste kilometer heb ik de wind nog mee, maar na een bocht krijg ik de wind al wat tegen. Uiteindelijk draai ik zover naar het zuiden dat ik de wind vol tegen heb. Deze dijk is veel saaier dan de Afsluitdijk. Het wegdek van de dijk, die ik voor het eerst overga, valt behoorlijk tegen en halverwege rij ik door een gat en krijg nogmaals een lekke band.

Na ruim een uur kom ik in Lelystad aan. Inmiddels heb ik al 305 km afgelegd. Het fietspad door Lelystad is prettig om te volgen, maar het wordt door de opkomende duisternis steeds moeilijker om de richtingsborden te lezen. Na Lelystad neem ik de Elandweg richting Dronten. Het blijkt dat de boeren in deze omgeving vooral de zondagavond hebben uitgekozen om met hun trekkers een uitstapje te maken. Uit alle hoeken en gaten komen ze en ik moet af en toe de berm in omdat ze vergaten hun grote schijnwerpers te dimmen.

Bij Dronten een laatste pauze in een bushokje want het regent inmiddels weer licht en het waait hard. De laatste boterham moet energie geven voor de resterende kilometers.

Via de vernieuwde brug met gouden wielen tussen Kampen en IJsselmuiden kom ik uiteindelijk om 21.15 uur weer thuis in Zwolle. De teller geeft dan bijna 359 km aan. Dank met name aan Con, die een hele lange zondag met een groep prettig gestoorde fietsers op pad wil. Jammer dat er niet meer fietsers zijn die een dergelijke uitdaging nog aandurven. Hopelijk kunnen we dit soort evenementen toch nog eens herhalen.