Zwolle – Chaam - Zwolle

 

Zo, de eerste serieuze rit van het seizoen is weer gemaakt.

Ik het kader van mijn voorbereiding op Parijs-Brest-Parijs (PBP), later dit jaar in augustus, moeten er flink wat kilometers gemaakt worden. Een deel is verplicht, zoals de vier brevetten tussen eind maart en eind mei. Het gaat dan om afstanden van respectievelijk 200, 300, 400 en 600 km.

Maar daarmee alleen red je het niet. Je moet “trainen” om mee te kunnen komen en na de brevetten om de conditie op peil te houden.

 

Afgelopen weekend (8/9 maart) was er een bijeenkomst voor PBP-gangers georganiseerd in de Jeugdherberg (nu Stay Okay geheten) in Chaam. Als fietser, die niet op een paar km’s meer of minder kijkt, kom je al snel in de verleiding om er op de fiets naar toe te gaan.

De routeplanner gaf aan dat het circa 170 km zou zijn. Dat is meer dan mijn “normale” ritten in de winter, maar ook niet extreem veel. Voor een fietser zijn routeplanners vaak wat optimistisch, maar het besluit om bij redelijk weer te gaan fietsen was vlot gemaakt.

 

De weersvooruitzichten waren redelijk: weinig kans op regen en een graad of 10. Donderdagavond definitief de knoop doorgehakt dat het wel kon. Er zou in de nacht nog een front passeren, maar overdag moest droog verlopen op een verdwaalde bui na.

 

Zaterdag: Zwolle – Amerongen – Chaam (8 maart)

Zaterdagochtend tegen half 9 vertrokken naar Chaam. Het regende nog lichtjes, maar dat hield met een half uurtje op. Ik had vooraf een plan gemaakt en ik verwachtte rond half 6 in Chaam te kunnen zijn.

Van de organisator van brevetten in Lonneker (John Omlo) had ik een stuk route gekregen dat mij naar Chaam zou brengen. Het stuk is onderdeel van een 1000 km rit die in de 2e helft van juni wordt verreden. Niet de meest korte route, maar wel grote-steden vrij.

Hij had de route nog niet kunnen controleren en dat kon ik nu meteen voor hem doen.

Ik zou de route in Deventer kunnen oppakken en dan in totaal ruim 215 km te fietsen hebben.

 

Eerst op weg dus naar Deventer om daar via de IJsselbrug naar Wilp te gaan en ten zuiden van Apeldoorn langs de Veluwe over.

Naar Deventer toe had ik de wind van opzij, maar ik merkte snel dat het pittig zou worden. Vanaf Deventer gaat de route overwegend naar het (zuid-)westen en dus vol tegen de zuidwester in.

Ik schat het op windkracht 5 a 6 en dat het niet gemakkelijk was merkte ik al bij het afrijden van de IJsselbrug. Tegen de wind in kwam ik niet boven de 25. Gelukkig kwam ik daarna in het eerste deel van de route regelmatig door bosgebieden en dat maakte het allemaal wel te harden.

 

Al snel realiseerde ik mij dat mijn plan om om half 6 in Chaam te zijn erg moeilijk zou worden.

 

Tussen Hoenderloo en Otterlo kwam een dames-renners groepje mij achterop en kon ik een tijd profiteren van de zuiging van de groep. Na Otterlo was ik weer alleen met de elementen.

Een zeer landelijke route volgde met plaatsjes als Wekerom, De Valk en Lunteren. Daarna stond ik bij Ederveen wat gegevens over de route te noteren toen ineens een ligfiets langs kwam. Ik dacht “dit moet Hans Wessels zijn”. Hans is een van de andere deelnemers aan het weekend en komt uit Almelo. Hij zou de route van John ook volgen. Hij heeft een Quest, een zeer gestroomlijnde ligfiets en is normaal gesproken sneller dan ik. Samen rijden levert niet veel voordeel op en we hadden geen afspraken gemaakt om samen te rijden.

Ik riep hem nog, maar hij had mij niet in de gaten.

 

Ik stapte weer snel op met de ijdele hoop hem te kunnen achterhalen. Even kon ik het tempo evenaren, maar al snel verdween hij uit zicht.

 

Kort voor Amerongen had Hans met zijn wit gestreepte oranje Quest een stop gemaakt en ik stopte ook. Ik vroeg “Chaam?”, waarop hij antwoordde: “Gerrit?”. Na een kort overleg zijn we beiden in eigen tempo verder gereden. Kort daarop kwam de oversteek van de Rijn met de pont, waar we samen op gingen. Na de oversteek met de pont verdween Hans in ras tempo uit mijn gezichtsveld.

 

Voor mij begon nu een lang gedeelte door de Betuwe en het land van Maas en Waal, met veel open gebieden. De snelheid was er volledig uit. Regelmatig lag de snelheid rond of zelfs onder de 20 km/uur. Ik was jaloers op Hans die met zijn gestroomlijnde ligger veel minder last heeft van de wind.

Het stuk langs de Linge was zeer mooi en de plaatsjes die ik passeerde braken de eindeloze tegenwind.

Helaas was het te vroeg om de Betuwe al te zien bloeien. Ik had hier nog niet eerder gefietst en kwam via plaatsen als Zoelen, Buren, Beesd en Gellicum bij de volgende pont uit. Nu over de Waal bij Brakel.

 

Inmiddels had ik ruim 160 km gereden en de meegenomen boterhammen waren op. Op de route-beschrijving stond een controle gepland bij een benzinestation langs de A27.

Ik was wel aan wat hartigs toe en nam daar een koffie met een snack.

 

Kort voor de brug over de Maas miste ik een afslag, waardoor ik in Almkerk terecht kwam. Op een informatiebord langs de weg kon ik vrij makkelijk zien hoe ik terug op de route kon komen, zonder dat ik om hoefde te rijden. Even later bij de brug zelf was het verwarrend dat op de route naar de brug een bord stond met verboden voor fietsers. Ik fietste daarna aan de linkerkant van de snelweg over de brug, waar er aan de rechterkant ook een fietspad is. Hierdoor vermoedde ik dat ik verkeerd was gereden en ben aan de overkant van de Maas de verkeerde kant opgegaan.

Vrij snel hierna kon ik op een stadsplattegrond de route terug vinden, maar het kostte toch een paar km’s en weer een kwartiertje extra.

Het was inmiddels al half 6 en ik zou nog wel twee uur nodig hebben om in Chaam te komen.

 

De route ging hierna wat meer naar het zuiden en ik kreeg minder last van de wind. Ter hoogte van het vliegveld Gilze-Rijen was het nog een uurtje fietsen. Het begon nu weer te regenen en het werd donker. Ik heb in de winter altijd standaard verlichting op de fiets (een SON naafdynamo) zodat dat geen probleem was. In Chaam kende ik de weg door een vorig bezoek aan de JH en hoefde niet te zoeken.

 

De totale route was prima te volgen. Het gaat overwegend over goede wegen en door auto-luwe gebieden. Het is wel een typisch Nederlandse route, dus veel lokale wegen met de bijbehorende afslagen. Gemiddeld was er om iets meer dan een kilometer een aanwijzing. Wanneer je de beschrijving continu bij de hand hebt is het geen probleem, maar je moet constant attent blijven.

Er zitten stukken bij waar een kilometerteller absoluut onmisbaar is.

 

Ik had onderweg al een keer gebeld naar de JH, zodat op mijn verlate komst was gerekend (althans door de JH-vader) en er was eten voor mij bewaard. De club was inmiddels al gezellig aan het keuvelen en ik kon zo aanschuiven.

Na de nasi en een douchebeurt volgden enige glazen gerstenat en veel geklets. Op de achtergrond af en toe een heidens gejoel uit de TV van de Idols-finale.

Om een uur of twaalf naar bed en slapen.

 

Zondag: Chaam – Arnhem – Zwolle (9 maart)

Zondagochtend stond er een heerlijk ontbijtbuffet klaar en kon ik wat proviand maken voor de terugreis. Teun Lamers, een van de andere deelnemers, wilde mij wel door het Brabantse land leiden en om 9 uur zijn we vertrokken. Wat fietsen er ontzettend veel toerders rond op zondagochtend in dit deel van Brabant.

 

Lekker de wind in de rug en na allerlei binnenwegen, vrije fietspaden door Tilburg, klinkerwegen en een jaagpad naar Den Bosch, kwamen we aan in Geffen (tussen Den Bosch en Oss). Hier hebben we even een pauze ingelast in Teun’s ouderlijk huis.

Ik merkte onderweg dat ik de vermoeienissen van zaterdag nog in de benen had en had daardoor wat moeite om het strakke tempo van Teun te volgen. Na de pauze bracht Teun mij tot voorbij de brug over de Maas bij Ravestein, waarna we uit elkaar gingen. Nog maar 110 km.

 

De route naar de volgende brug (die over de Waal) was slingerend en via plaatsen als Hernen en Winssen goed te vinden, waarna het naar de Rijnbrug bij Renkum ging. Kennelijk is de infrastructuur hier door de aanleg van de Betuwelijn, naast de A15, behoorlijk in de war gegooid, want ik miste de afslag naar Homoet en dwaalde oostwaarts af zodat ik via Elst bij Arnhem kwam. Betrekkelijk eenvoudig kon ik de Kennedy brug bereiken en in de stad de helling opzoeken die mij richting Apeldoorn zou brengen.

 

Ik nam nog een pauze bovenop het einde van de helling en daarna kwam ik op de bekende route over de Veluwe naar Apeldoorn. Het weer was nu uitstekend te noemen en met de wind schuin achter, in de zon en een graad of 13 reed ik genietend over de heuvels.

Vervolgens Apeldoorn door en bij Wenum het Apeldoorns kanaal opgezocht. Na 25 km kanaal kwam ik bij Hattem. Even de brug over en ik was om half 6 weer in Zwolle.

 

Nog wat data:

Zaterdag 231 km in 10 uur fietstijd, 11 ˝ uur totaal.

Zondag 196 km in 7 uur 20 min, 8 ˝ uur totaal.

 

Een zeer vermoeiend maar gezellig weekend met het zien van een aantal oude bekenden en even zo vele nieuwe gezichten. In totaal was er 16 man aanwezig.

 

Gerrit