Vaals - Zwolle

10-7-2004

 

Vroeg opstaan.

Het taxibusje staat om half acht voor de deur. De Quest wordt ingeladen en op de rem gezet. Het past met groot gemak in de bus. De rit naar het zuiden van Limburg gaat vlot en even na half 10 zie ik een mooi plekje in de velden tussen Vijlen en Epen. De Quest wordt uitgeladen en om kwart voor 10 fiets ik.

 

Ik wil eerst naar Vaals om daarna via Duitsland terug te rijden naar het noorden.

Het eerste stukje is meteen fors klimmen. Ik vermoed dat het de Vijlerbosweg is.

Na een paar kilometer kom ik op de bekende slingerweg van Eijsden naar Vaals, vlak tegen de Belgische grens. Ik ga links af en krijg nog wat hellingen voor de kiezen, alvorens ik een grote afdaling maak naar Vaals. Moeiteloos loopt de snelheid op tot 84 per/uur. Door het aanwezige verkeer en mijn onbekendheid met de loop van de wegen blijft het daarbij.

 

Ik doorkruis het centrum van Vaals en kan de geplande afslag over de grens naar het noorden niet vinden, zodat ik vele verkeerslichten en zwabberende fietspaden later het centrum van Aken bereik.

De volgende plaatsen moeten Herzogenrath en Ubach-Palenberg zijn. Redelijk makkelijk gaat dat via de lokale wegen. Daarna gaat het in Geilenkirchen mis. Dwars door het centrum buig ik te ver naar het westen af en kom bij Koningsbosch weer Nederland binnen. Had ik dus toch de borden naar Heinsberg moeten volgen!

Ik rij een stuk langs de grens naar het noorden en duik Duitsland weer in. Ook nu staan de geplande plaatsen weer niet op de richtingsborden en ik kom veel zuidelijker uit dan ik had verwacht in Ascheberg. Na Geilenkirchen ben ik nu ruim 15 km noordelijker sinds de start en heb er rond de 40 afgelegd.

 

Vanaf Ascheberg gaat het lang goed, maar bij Niederkruchten is een rondweg gemaakt waar ik geen gebruik van mag maken. Weer dwaal ik te ver af naar het westen en kom Nederland bij Swalmen weer binnen.

Ik heb nu 120 km op de teller, terwijl de “normale” route Epen-Swalmen iets van 70 km is. 50 km te veel dus.

Het gemiddelde dat het eerste uur nog geen 24 was, is inmiddels toch bijna 30 geworden.

 

Ik besluit om Duitsland verder te laten voor wat het is en de gangbare route, oostelijk van de Maas, te volgen.

Dit levert, afgezien van een klein lusje extra bij Velden, geen problemen op.

Bij Gennep krijg ik een stevige bui over me heen. Ik maak van de gelegenheid gebruik voor een pauze. Trek het dek over de opening heen en onder een boom staand, krijg ik alleen wat natte haren. Na een kwartier is de bui over en ik vervolg de weg.

Bij Mook rij ik bij een omleiding een paar km de verkeerde kant op, maar heb dat snel in de gaten. De omleiding zorgt er voor dat ik via Groesbeek naar Nijmegen moet en dus de Zevenheuvelenweg voor de kiezen krijg.

De klim omhoog naar Groesbeek is lastig, maar daarna kan ik weer goed tempo rijden. In de vroege avonduren (half 7) bereik ik in Nijmegen het bekende Keizer-Karelplein.

 

Inmiddels is duidelijk dat ik niet in de geplande 10 uur totaaltijd terug zal zijn in Zwolle.

Het plan was 240 km met 30 gemiddeld en 2 uur pauze in totaal. Nu staat de teller al op 209 kilometer en ruim 7 uur fietstijd. Het is nu nog een kleine 100 km en ik wil nog een korte pauze houden. Ik hoop nu dat ik het binnen de 12 uur red.

 

In Nijmegen ga ik vlot de Waal over en vervolgens door het verstedelijkte Elst en Lent naar Arnhem. De Rijnbrug is zoals gewoonlijk weer moeilijk te vinden, maar het lukt toch zonder extra kilometers. Op het Gele-Rijdersplein naar rechts en via de lange klim langs het park de stad weer uit.

Tussen Terlet en Groenendaal las ik op het hoogste punt nog een pauze in. Daarna een lange afdaling naar Apeldoorn. In Vaassen let ik nog eens niet goed op en kom in een villawijk in een doodlopende weg tot staan. Even oriënteren en daarna gaat het weer op pad naar Zwolle.

Ter hoogte van Epe en Heerde krijg ik nog veel last van brandende voeten. Vermoedelijk komt dit door het grovere profiel dat op de banden zit, dat zorgt voor meer trillen van de trapas.

Met 301 km op de teller stap ik na precies 12 uur onderweg geweest te zijn, de huiskamer weer binnen.