Lange woon-werkrit

26 juli 2007

 

 

Een woon-werkrit in drie etappes.

In de ochtend een doorsnee rit naar Barneveld (Harselaar). De wind is schuin tegen en komt uit het zuidwesten. Ik kies voor de korte variant die tussen Wezep en Nunspeet door wat meer bosgebieden gaat dan de route over de Zuiderzeestraatweg. De temperatuur ligt op een aangenaam niveau, rond de 15 graden. Het gemiddelde komt uit op 36,5. Dat valt niet tegen gezien het feit dat ik gisteren op de terugweg een erg snelle rit gedaan heb.

Totaal ruim 61 kilometer.

 

In de middag door naar Nieuwegein voor een vergadering. Grotendeels over mij redelijk onbekende wegen. Dat betekent meer opletten dan normaal en het gemiddelde zal daardoor gedrukt worden.

Om 5 uur vertrek ik voor het tweede gedeelte. Het KNMI is niet echt positief: af en toe een bui. Ze hebben gelijk gekregen.

Eerst naar Barneveld zelf. Ik moet wat geld pinnen voor onderweg. In het centrum is vast wel een bank en inderdaad al spoedig vind ik er een. Tijdens die eerste kilometers vallen al wat eerste druppels regen op een dan nog droge weg. Maar bij het pinnen begint het al harder te regenen.

Als ik verder ga en de afslag naar Scherpenzeel neem regent het al zo veel dat de klep er op moet.

Het blijft licht regenen en na Scherpenzeel wil ik via Woudenberg richting Zeist.

Ik mis kennelijk een afslag en ga rechtdoor in de richting van Utrecht, dat overigens ook nagenoeg op de route ligt.

 

Het is een mooie weg, maar ik vermoed al snel dat ik verkeerd zit. Scherpenzeel en Woudenberg liggen vrij dicht tegen elkaar aan en ik doorkruis al een kleine 10 kilometer allerlei landerijen.

Ik kom dan ook in Leusden terecht. Niet echt verkeerd, maar vanaf hier is de route wat minder direct naar Zeist / Bunnik, waar ik in ieder geval naar toe moet.

 

Dan maar richting Utrecht blijven volgen en via Amersfoort naar Zeist. Als ik Leusden door ben is het even onduidelijk: een richtingsbord is onleesbaar vanaf waar ik kom. Even uit de Quest en kijken hoe het verder gaat.

Ik word een bosgebied ingestuurd en kom na een kilometer bij de snelweg A28 uit. Een stukje er langs fietsen, dan er overheen en meteen volgt een fikse klim de Amersfoortseberg op. Circa 40 meter hoogteverschil. Bovenop ligt een groot verkeersplein, maar de route is duidelijk en ik vind moeiteloos de “oude” doorgaande weg naar Utrecht. Aan beide zijden een tweerichtings fietspad van goede kwaliteit en tot Zeist (ongeveer 15 km) licht dalend. Dit gaat in hoog tempo, ondanks de aanhoudende regen die soms vrij hard wordt.

 

Ik volg de hoofdweg door Zeist en vind de afslag naar Bunnik zonder problemen. Bunnik door is een eitje. Het is alleen goed opletten want de doorgaande weg loopt pal langs het centrum en het fietspad lijkt soms erg veel op de stoep er naast.

Na Bunnik moet ik een binnendoorweg vinden om over het Amsterdam-Rijnkanaal te gaan en op de juiste plek in Nieuwegein binnen te komen.

Het begint nu echter erg hard te regenen en het water komt met bakken uit de lucht. De afslag kan ik vinden en daarna meteen rechtsaf de route langs een fort. Dacht ik dat het al hard regende, nu worden de hemelsluizen echt opengezet. Ik fiets in een muur van water en kan niet meer dan 50 a 100 meter voor me uit zien.

Gelukkig duurt dit maar een paar minuten en gaat het daarna over op “gewoon” licht regenen.

 

Ik kom Nieuwegein binnen over een kaal industrieterrein en word geconfronteerd met een weg die verboden is voor fietsers. Zonder alternatieven. Doorrijden dan maar en bij de verkeerslichten verderop maar een fietspad zoeken. Volgens Google Earth moest dat er zeker zijn.

De rest van de rit naar het vergadercentrum is eenvoudig en ik mag de Quest binnen in de hal zetten. Mijn vergadergenoten zijn er al. Ik kleed me om en de vergadering kan beginnen.

Door de route via Leusden kom ik op 60 kilometer in plaats van de geplande 47.

 

Etappe 3: Nieuwegein - Zwolle

Om een uur of 9 is de vergadering afgelopen, maar voor ik weg kan moet de fiets natuurlijk uitgebreid bekeken worden. Na weer een omkleedsessie (gelukkig had ik droge fietskleren bij me) en een zoektocht naar een zweetband die verstopt in de Quest lag, stap ik om 21:20 in voor de terugreis.

 

Ik heb voor de terugreis geen speciaal plan. Maar een mogelijkheid is om via Zeist-Scherpenzeel-Ede-Apeldoorn terug te gaan. Dat zal iets meer dan 100 km moeten zijn. Met ongeveer 33 gemiddeld en een korte pauze zou ik dan om 00:30 uur thuis kunnen zijn.

 

Het regent nog licht en er staat een enorme regenboog in de lucht. Achter mij, waar de wind vandaan komt, klaart het op en ik hoop dat het snel droog wordt. Ik probeer een aantal keren naar huis te bellen om door te geven wat de verwachting is, maar Ineke en Rick zijn kennelijk nog niet thuis. Ze zouden spullen wegbrengen naar Enschede en dan ergens wat gaan eten.

Ik volg de heenweg nu in tegengestelde richting, maar als ik bij het stuk weg kom dat verboden was voor fietsers zie ik geen mogelijkheden om af te slaan. Kennelijk had dat al eerder moeten gebeuren.

Dan maar de weg volgen op het gevoel en met een grote slinger ga ik onder de A12 door en kom in zuid Utrecht terecht. De richtingaanduiding houdt hier op, maar ik kan de A27 vinden en als ik die volg moet ik bij de “Berenkuil” uitkomen, de uitvalsweg naar Zeist en Amersfoort.

Af en toe hobbel ik door wat woonwijken, maar vind eigenlijk zonder al te veel moeite de uitvalsweg. Vanaf hier ben ik redelijk bekend met de weg.

Eindelijk lukt het me om contact te krijgen met het thuisfont. Ik reken de resterende kilometers uit en geef door dat ik thuis hoop te zijn tussen 00:45 en 01:00. Met het ommetje door Utrecht verwacht ik op 110 km uit te komen.

 

Het is een goed berijdbare weg richting Zeist en vandaar weer het stuk over de Utrechtse heuvelrug naar Amersfoort. Nu vals plat omhoog, maar met de wind in de rug goed te doen.

In Amersfoort volgt de afdaling, helaas over slechte fietspaden, zodat het voordeel van omlaag gaan vrijwel weg valt. In Amersfoort zelf gok ik nog 1 maal verkeerd en ga linksaf, waar ik rechts af moet. Ik zie dit ook snel, maar diverse verkeerslichten breken het tempo.

 

Aan het eind van Amersfoort neem ik nog een korte stop bij een tankstation en ga naar Hoevelaken. Hier stuit ik op een auto-ongeluk. Het regende weer licht en de weg was erg nat. Er moet iets misgegaan zijn bij de verkeerslichten want een van de auto’s is vol in de rechterflank van de andere gereden. Het moet net gebeurd zijn, want de aangereden auto rookt behoorlijk. Ik stop even en kijk of ik hulp kan bieden. Ik ben per slot van rekening BHV’er en EHBO’er. De rook blijkt stoom uit een gebroken radiator en de beide bestuurders staan al of komen meteen de straat op. Ik kan niet veel doen, wijs iemand er even op om zijn auto, die pontificaal voor een oprit naar de snelweg staat, wat te verzetten en fiets weer verder.

 

Halverwege Nijkerk kom ik bij een rotonde net niet helemaal goed uit en meteen daarna blijkt waarom: de linkervoorband is weer eens lek. Afwisseling van droog en nat wegdek is al vaker oorzaak geweest voor een lekke band en vermoedelijk nu ook weer. Onder het toeziend oog van een buurtbewoner leg ik er een nieuwe buiten- en binnenband om, pomp het zaakje op tot 7,5 bar en rij weer verder. Al met al heel wat oponthoud achter elkaar en ik vermoed dat 01:00 uur thuis zijn niet meer haalbaar is.

De rest van de rit gaat zonder problemen. Het is de Zuiderzeestraatweg volgen tot in Zwolle. Via Putten en Ermelo eerst naar Harderwijk. Na Hierden is de Zuiderzeestraatweg aangepast en bij een Y-splitsing kies ik voor de verkeerde route. Het kost een kilometertje extra en vlak voor Hulshorst pak ik de route weer op.

Vanaf Nunspeet kan ik de normale woon-werk route volgen.

 

Na nogmaals 109 km ben ik om 01:15 weer thuis. Totale afstand voor deze langste woon-werkrit ooit: 231,01 km.