Bordeaux-Parijs

21 en 22 juni 2008

 

1405 deelnemers, 1124 gefinished. Ik ben als nr. 446 geëindigd. Het zijn getallen, maar het zegt eigenlijk niet veel over de tocht zelf.

 

Aan het eind van mijn zomervakantie, die ik samen met mijn vrouw Ineke in Frankrijk doorbracht, is het plan om Bordeaux-Parijs voor Randonneurs (BPR) te gaan fietsen. Dat vereist wat logistiek want je finisht niet op de plek waar je start, maar 600 km verder naar het noorden.

We zijn met de caravan al een week tevoren bij Bordeaux aangekomen en zitten daar aan de kust op een camping, zo’n 70 km van de start. Ineke wil niet (alleen) met de caravan van Bordeaux naar Parijs, maar zoon Rick is zo vriendelijk om dit te doen en komt een paar dagen voor de start per TGV in Bordeaux aan.

 

Ik heb me net voor aanvang van de vakantie per mail al aangemeld bij de organisatie als deelnemer en ga op donderdag voor de start naar de startplek om de inschrijving verder te regelen. Dat levert geen problemen op. Alles ligt klaar.

We vragen de organisatie of we op het terrein van de start de caravan voor een nachtje kunnen stallen, zodat we geen moeite hoeven te doen om op tijd (06.00 uur) aan de start te staan. Dat moet volgens iedereen kunnen en op vrijdagavond parkeren wij de auto en caravan op een paar parkeervakken. De wekker op 5 uur en dan proberen te slapen.

Als dat eindelijk lukt, blijkt de wekker niet nodig om wakker te worden. Al voor 5 uur staan er diverse mensen voor de caravan te praten en blijkt de startlijn ter hoogte van de kop van de caravan te liggen. Mijn fiets, de Quest, kan van het dak van de auto gehaald en neergezet worden en instappen maar. Dit alles op 2 meter van de startlijn. Dit is wel erg luxe.

 

Zaterdag:

Om 6 uur vertrekt een groep van circa 700 man (en vrouw) om binnen 35 uur de afstand van 623 km (officieel) te overbruggen. De overige deelnemers zijn al een dag eerder gestart (ca 400) voor een georganiseerde rit met overnachtingen of starten later (de rest ca 200 deelnemers) en doen het als cyclosportieve. Zij starten om 14 uur en hebben dan 27 uur de tijd. Iedereen moet dus de volgende dag om 17.00 uur binnen zijn.

Volgens een paar Belgen die we de avond tevoren spraken zou het warm worden, wel 30 plus. Het is bij de start al zonnig en dat zal lang zo blijven.

Ik kom op de deelnemerslijst nog 3 andere Nederlanders tegen: Bert Vink en Jan Builtjes van toerclub “Ledig Erf” uit Utrecht en Hans Schouten uit Hoge Hexel (Wierden).

 

De eerste kilometers zijn redelijk vlak en het tempo ligt hoog. Ik volg de eerste groep van circa 100 man, maar ik moet deze na een km of 20 laten gaan. Op de kleine hoogteverschillen gaat de groep voluit naar boven (30 a 35 per uur). Ik zak wat in tempo terug en kan op de korte afdalingen niet voldoende aansluiten. Oorzaak blijkt onder andere een aanlopende rem te zijn. Aan het eind van de remkabel (bij het wiel) zit een eindbout. Die trilt uit zijn houder en blijft dan halverwege deze houder steken. Een probleem dat ik ook al op vakantie een aantal keren was tegen gekomen. Het is vrij eenvoudig te herstellen door wat met het kabeltje te rommelen, maar ik moet er wel voor stilstaan en uit de fiets stappen. Het kost al met al een minuutje of iets meer voor ik weer verder kan. De groep wacht echter niet.

 

De eerste controle is na 106 kilometer en ik kom na 3½ uur aan (ruim 31 gem). Het is er erg druk en eigenlijk is men niet op deze grote hoeveelheden mensen berekend. Niet alleen de deelnemers zijn daar aanwezig, maar ook begeleiders staan er met hun voertuigen. Ik moet zoeken om de controletafel te vinden en ze zetten mijn eerste stempel op de controlekaart.

Eerste???? Ze zetten meteen maar een tweede stempel. Ik ben in Bordeaux weggefietst zonder een startstempel te halen. Nooit aan gedacht, het was ook zo makkelijk: fiets klaar zetten en weg wezen. Zo krijg ik hier dus alsnog mijn officieuze startstempel.

De rij voor de consumpties is lang en het enige toilet dat te vinden is, is vies en inmiddels al zonder wc-papier. Ik heb voldoende drinken bij me om de volgende controle te halen en kan ook onderweg wel een kop koffie kopen.

 

Na 5 minuten heb ik het wel gezien en vertrek weer. Het wordt warm en de zon brandt. Geleidelijk aan komt er meer reliëf in het landschap en de hellingen worden langer. Het is druk op de weg, overal fietsers en daar tussendoor plaatselijk verkeer, maar ook vele volgauto’s: busjes, auto’s met aanhanger en campers.

Zij begeleiden fietsers en mogen ook de route volgen die de fietsers doen. Toch wel een minpuntje in de organisatie. Het belemmert een vlotte doorstroming en je ademt regelmatig uitlaatgassen in.

Vrijwel iedereen haalt me op de hellingen in en op de afdalingen plak ik achter de auto’s, zonder ze te kunnen inhalen. Dat drukt mijn gemiddelde behoorlijk.

 

De 2e controle is na 231 km. Een etappe van 125 kilometer. Vanwege de warmte las ik om de 40 km een korte pauze in. Het is al ruim boven de 30 graden. Om 15:40 ben ik op de controle voor mijn volgende stempel. Deze etappe is door het vele klimwerk aanzienlijk langzamer gegaan dan de eerste. Het gemiddelde is gezakt naar 25.5.

Ik neem een koffie en vertrek na 15 minuten voor nog een etappe met klimwerk.

Om een uur of 5 ga ik even van de route af om in een supermarkt wat in te slaan voor de avond en nacht. Door de warmte drink ik meer dan normaal en een paar bananen extra kan ook geen kwaad.

De hitte neemt wat af als de avond begint, maar de warmte blijft lang hangen. Ik bereik controle 3 tegen 8 uur in de avond. Het gemiddelde is gezakt tot 24.8.

Het café is vol en het duurt weer een tijd voor ik mijn consumptie kan bestellen. Na 20 minuten vertrek ik weer.

 

Nu volgt een spannende etappe. Minder heuvels, dat wel, maar met name het voetbal wordt nu belangrijk. Om kwart voor 9 begint Nederland-Rusland in de kwartfinales van het EK dat in Zwitserland/Oostenrijk wordt gehouden. Ik heb een radio-wereldontvanger meegenomen en zet de radio op de korte golf. Veel geruis, maar als ik de radio erg hard zet is het net te volgen. Tenminste als ik niet te snel fiets. De Russen zijn beter en komen voor. Nederland maakt kort voor tijd gelijk, maar delft het onderspit in de verlenging. Exit op het EK. De etappe gaat geruisloos voorbij en als de wedstrijd afgelopen is, is het maar een paar kilometer meer naar controle 4. Ik ben nu over de helft (384 km) en het gemiddelde stabiliseert op 24.8. De controle is op een groot sportcomplex en ik krijg er brood en drinken. Weer ruim 20 minuten pauze. Ik vertrek weer om half 12, de nacht in.

 

Zondag:

De volgende etappe is een hele korte van net 40 km. Het wordt rustig op de weg. De groepen vallen uiteen en ik heb vrijwel geen hinder meer van begeleidende auto’s. Nadeel is wel dat ik zelf de route moet zoeken. Deze is aangegeven met verf op de straat en het is dus goed opletten in plaatsen en bij afslagen. De GPS die ik bij me heb geeft goed aan dat er een afslag moet volgen, maar toch fiets ik een keer verkeerd. Op het moment dat ik langs een afslag ga twijfel ik al, maar fiets toch nog een anderhalve kilometer door. Als ik verder geen andere fietsers zie draai ik om en ga terug. De juiste afslag is snel gevonden. Verder geen problemen. Goed de routebeschrijving, wegnummers, kilometers en plaatsen in de gaten houden en ik kom er wel uit. Controle 5 wordt bereikt om kwart over 1 en ik blijf er 25 minuten. Het gemiddelde is nog steeds 24.8.

 

Etappe 6 is weer lang: 140 kilometer. Ik besluit deze in tweeën te knippen en na 70 km een pauze te houden. Ik fiets rustig door de nacht. Geleidelijk aan zijn er minder heuvels en als ze er zijn, zijn ze niet erg steil. Met een gemiddelde van 23 vermoei ik me niet echt. Het is nog redelijk warm en ik fiets nog zonder shirt aan, dus alleen in het zweethemd. Rond een uur of 5 bereik ik het 70 km punt en pauzeer aan het eind van een dorp. Geleidelijk aan zie al een deel van de hemel lichter worden, de dag nadert, maar meteen zie ik ook dat de bewolking toeneemt.

 

Na een pauze van 25 minuten vertrek ik weer en vrijwel meteen zie ik achter me een hoop licht naderen. Het is de kopgroep van de deelnemers die in de middag zijn gestart. Ze hebben er dus 8 uur minder lang voor nodig gehad dan ik (23 om 15 uur). Het zijn 2 fietsers en na een paar minuten komen er nog 2. Daarna ongetwijfeld meer, maar ik kan ze niet meer onderscheiden van de rest. Volgens de uitslagenlijst weten 88 deelnemers uit die groep eerder in Parijs te zijn dan ik.

 

Het ritueel van de rem losmaken is weer nodig. Al met al zal dat bij BPR een keer of 6 nodig zijn geweest.

Na 6 uur is het helemaal licht, maar ook grotendeels bewolkt. Ik voel af en toe een druppel en geleidelijk aan wordt dit regen. Om half 7 regent het zo dat het deksel er op moet. Om tien voor half 9 bereik ik in de stromende regen de laatste controlepost. Ook hier is het euvel van te weinig capaciteit aanwezig. Dat gold voor 3 of 4 controleposten. Het duurt weer lang voor ik een consumptie krijg. Toiletten zijn vies en er zijn er te weinig.

 

Ik blijf er ruim een half uur en SMS naar Ineke en Rick. Nadat ik weggefietst ben, uit Bordeaux zijn zij met auto en caravan richting Parijs gegaan, waar we vlak bij de finish een plek gereserveerd hebben op een camping. Daar zijn ze in de loop van de middag aangekomen en ze zijn nu vermoedelijk wel wakker.

Ik meld dat ik verwacht rond de middag in Parijs te zijn. Dit gedeelte van de route gaat door de graanvelden onder Parijs en is saai. Wel stopt het met regenen en komt de zon tevoorschijn. Het wordt zelfs weer warm. In de laatste kilometers zitten nog een aantal venijnige klimmen, maar ik kom overal fietsend boven. Al zakt het tempo soms tot 7 km/uur.

 

Om 6 minuten over 12 bereik ik de finish na in totaal iets meer dan 30 uur.

Ik haal mijn bewijs van deelname en krijg een glazen standaard als tastbare herinnering (voor op de schoorsteenmantel). Aan het missende officiële startstempel wordt geen aandacht besteedt. Samen met Rick zet ik de Quest op het dak van de Peugeot en we gaan naar de camping 2 kilometer verderop.

Ik slaap een beetje en in de loop van de middag vertrekken we naar huis in Zwolle.

 

Gemiddelde snelheid: 24,10

Hoogste snelheid: 86,3

Afstand: 632,14 km

Fietstijd: 26:13:30

Pauzes: 03:52:30

 

Gerrit Schotman