Kwaliteit Utrecht

Domstad Tour

14 april 2012

 

Kwaliteitscontrole in Utrecht: De Domstadtour. Lang geleden (15 jaar?) heb ik deze rit ook al eens gedaan. Ik kan me er echter weinig van herinneren. Het enige dat ik nog weet is dat we vertrokken via een toeristisch weggetje richting De Bilt. Op een kaartje van RTC Domstad zie ik dat dit stukje er ook weer in zit.

 

Net voor vertrek van huis valt mijn tellertje op de grond. Dat is wel vaker gebeurd, maar ik zie dat het nu invloed heeft op de weergave. Een deel van de Ledís doet het niet meer. Je kunt niet goed meer zien hoe snel je gaat, of wat de afgelegde afstand of tijd is. Ook kun je niet zien of het tellertje op registreren staat of niet. Een reset helpt niet, dus maar op de gok weg en dan hopen dat het uitlezen op de PC als ik terug ben wel lukt.

 

Het regent licht, maar dat stopt snel en verder op de dag blijft het op een verdwaalde sputter na, droog. Het is niet warm. Bij vertrek net boven nul en volgens het KNMI zal het maximaal een graad of 11 worden. Eigenlijk net te fris voor een rit van 300 km.

 

De rit richting Utrecht is nagenoeg gelijk aan de rit van 3 weken geleden naar Soest. Het gaat dan ook zonder nadenken tot Nunspeet. Net na Nunspeet voel ik het achterwiel wegslippen en heb een lekke band te pakken. Ik verwissel banden en maak er meteen maar een sanitaire stop van. Die stond eigenlijk 5 km verder op de rol, maar kan ook nu al gedaan worden.

Ik probeer hierna de omleiding om Nijkerk. Wat ik op de kaart gezien heb zou ik meteen na de spoorwegovergang na Putten van de hoofdweg af moeten en dan verder door de polder. Het blijkt echter een zandweg te zijn en ik pak de volgende weg. Dat is lange tijd klinkers en redelijk belabberde betonwegen. Pas na de kruising met de weg naar Zeewolde wordt het beter. Ik zal op de terugweg hier maar afslaan en dan net na Nijkerk de Zuiderzeestraatweg pakken naar Putten.

 

Het gaat verder prima en rond 10 voor 10 ben ik in Utrecht. Wat later dan gepland; 10 minuten oponthoud door de teller en 10 extra door de lekke band. Een half uur en veel gezoek later ben ik op de startlocatie. Hier neem ik een koffie en eet een boterham en om half 11 start ik met de controle.

Het eerste gedeelte gaat door een natuurgebied (Ruygenhoek) en daarna door de bossen naar Amersfoort. Hierbij gaat de route over veel fietspaden en zitten er kleine hoogteverschillen in die op duinen lijken. Na de rotonde bij Amersfoort een afdaling die volgens een bord aan de kant een helling van 3,2% kent. Ik kom, ondanks enkele verkeersdrempels tot een top van 77,1. Hoog genoeg om de wielen los te laten komen van het wegdek.

Even later staat er een verzorgingspost van de organisatie met krentenbollen (helaas, niet aan mij besteed).

 

Na een korte pauze ga ik weer verder. De organisatie heeft een pad gevonden door natuurgebied de Scharn (?) bij Leusden. Daarna gaat het met een grote boog via Achterveld en De Glind terug naar Leusden waar, na 65 km, de eerste en enige controlepost is. Het is inmiddels redelijk lekker weer, maar nog net te fris om buiten te gaan zitten.

Ik neem een koffie en appelgebak en 20 minuten later vertrek ik weer met een volle bidon.

 

Het gaat nu een tijdje langs een kanaal. Wel een mooie onderbreking van het redelijk eentonig landschap. Na 2 maal Woudenberg komen we weer in Leusden uit (Leusden Zuid) en daarna gaat het met een lange helling en afdaling de Utrechtse Heuvelrug over naar Zeist. Hier een erg mooi aangelegde laan door de plaats, maar aan het eind ervan ontbreekt een pijl (of ik kijk er overheen) en kom ik klem bij een McDonalds vestiging. Ik ga nog een keer terug om te kijken of ik niet een uitweg zie, maar alle wegen lijken te leiden naar de toegang van de Mac, of de Mac-Drive. Wel zie ik net naast de zaak een toegang tot een fietspad. Ik kan er komen door via de Mac Drive te gaan en na 10 minuten geklungel kan ik mijn weg vervolgen. Op de gok ga ik links van de weg (aan beide kanten ligt een tweezijdig fietspad) westwaarts en ga bij een van de volgende mogelijkheden de hoofdweg over. Wat schetst mijn verbazing: ik zie meteen weer een richtingsbordje van de organisatie. De route gaat verder tot De Bilt en daarna het mij bekende weggetje naar Utrecht. Voor we echter bij de start terug zijn, volgt eerst nog een enorme slinger door het natuurgebied. Om kwart voor 3 ben ik terug bij de start.

 

Ik ga om de tafel met een paar vertegenwoordigers van de toerclub. Onder andere een van de uitpijlers. Dit laatste is het punt waarop de club onvoldoende scoort. De uitpijling was op zich goed gedaan, maar niet volgens de normen. Veel pijlen waren op of bij de kruising zelf gezet. Meestal links van de weg, soms ook aan de overkant. De norm is dat ze 20 tot 40 meter voor de kruising, rechts van de weg moeten staan. Na een goed uur hebben we alles behandeld en vat ik de thuisreis aan. Nog 4 uur trappen.

 

Het is 16 uur als ik in de fiets stap. De hele route is inmiddels bekend. Na circa 20 kilometer stop ik even bij een benzinepomp om wat eten en drinken in te slaan. Het wordt langzamerhand toch dorstig weer. Het valt me op dat je heen en terug tussen Baarn en Soest via twee verschillende wegen wordt geleid. Na Baarn en Bunschoten neem ik de nieuwe route om Nijkerk en dat gaat nu over kwalitatief goede wegen en het is makkelijk door te fietsen.

Langzamerhand zakt de zon aan de hemel en het wordt frisser. Tussen Ermelo en Nunspeet stop ik nog even om naar huis te bellen dat de geplande tijd van 7 uur terug zijn niet haalbaar is. Ik eet en drink wat en ga verder. Zonder verder te stoppen zet ik om kwart voor 8 de Quest in de tuin. Het uitlezen van de teller gaat goed en als ik de gegevens uitlees en in een Excel sheetje verwerk, zie ik dat ik 323 km gefietst heb in 10 uur en een kwartier. Ruim 31 gemiddeld.

 

Als ik later de resultaten van de beoordeling invul op de site van de NTFU zie ik dat ik op Hemelvaartsdag ook nog een controle toegewezen heb gekregen. In Loppersum. Dat wordt Dauwtrappen.