Kwaliteit Bennekom

Haterse Vennentocht

9 maart 2013

 

Het was me de zaterdag wel. Brevetten kunnen zwaar zijn, maar zomaar een rit op een zaterdag in maart mag er ook zijn.

In het kader van de kwaliteitscontrole als adviseur voor de NTFU was ik ingezet om een tocht vanuit Bennekom (net onder Ede) op 2 sterren te gaan beoordelen. Als rechtgeaard randonneur ga je daar dan op de fiets naar toe.

Bij het opstaan kletterde de neerslag tegen het raam en toen ik de hond uitliet constateerde ik dat het regen was (gelukkig geen ijzel of sneeuw) en dat het welgeteld 1 graad boven nul was. Geen gladheid dus.

Met een windje in de rug vertrek ik tegen half 6 zuidwestwaarts. De eerste 50 km zijn gelijk aan de woonwerk rit. Die kan ik wel dromen. Maar aan die dromen komen spontaan een eind als met een forse knal de linker voorband kapot gaat.
Ik zie niet meteen wat er mis is en vervang beide banden maar. Net te voren zat ik al te denken dat het perfect lekke banden weer was. Continu een lichte regen.

Ik ga verder via Harskamp naar Ede. Door Ede is makkelijk en ik kom haast vanzelf bij de start aan in Bennekom. Het is er een trieste bedoening. Er staat een half verzopen kraampje met spulletjes en deelnemers druppelen in en uit. Tot mijn verrassing staat er nog een Quest klaar om aan de rit te beginnen. Ik spreek even met de berijder en we besluiten om niet samen te gaan fietsen. Vermoedelijk is hij veel sneller dan ik ben. Bovendien hebben we ons ingeschreven voor verschillende afstanden.

Na de inschrijving praat even met de organisatie en krijg een koffie aangeboden voor ik weer vertrek.
De eerste kilometers voeren ons langs de rand van Bennekom naar een lange klim naar Wageningen Hoog. Een mooie afdaling naar Renkum/Heelsum en een klim om op de brug over de Rijn te komen. Daarna duiken we de Betuwe in. Niet meteen het mooiste gedeelte. Weinig boomgaarden (die er wel waren bloeiden nog lang niet), maar veel kale landbouwgrond, spoorlijnen en snelwegen. Tot slot nog een grote bouwput om in Nijmegen te komen. Even later is er aan de voet van de Oude Holleweg een verzorgingspunt ingericht in Restaurant "Het Spijkertje".

Half verzopen deelnemers druppelen ook hier in en uit en velen besluiten af te zien van de lange route en pakken de 75 km variant. Na de pauze met appeltaart krijgen we geen tijd meer om weer op te warmen. We worden voor de leeuwen gegooid met de Oude Holleweg (of Hanenberg). 700 meter, gemiddeld 8,6%. De helft met 11 of 12% stijging. Ik kruip omhoog, maar haal het fietsend. Achter mij een aantal auto's die me op dit smalle weggetje niet in kunnen halen. Maar daar maal ik niet om. Ze kennen dit soort risico's ongetwijfeld.
Na de Oude Holleweg een lange afdaling Nijmegen in en dan via de grote (Keizer Karel) rotonde de Waalbrug weer over te gaan. Nu 15 kilometer over de noordelijke Waaldijk. Dat fietst ondanks de regen toch lekker.

Bij Herveld komen de deelnemers aan de lange route ons weer vergezellen. We steken wat mooier noordwaarts de Betuwe door en komen bij de pont naar Wageningen uit.
De pont ligt net aan de andere kant van de Rijn, maar het duurt niet lang en we worden overgezet. Na de rust van de pont meteen weer vol aan de bak om de Wageningseberg te bedwingen. Hierna is het even afdalen, wat draaien en keren en we zijn weer terug bij de start.

Ik praat even na met de organisatie. Met name de bepijling was uitstekend voor elkaar. In de marge wel wat organisatorische verbeterpuntjes. Ik neem weer een koffie. De teller staat nu op ruim 150 km als ik vertrek voor de laatste 100 km naar huis. Het regent nog steeds en de volgende dag meldt het KNMI dat het de eerste dag in de geregistreerde historie is geworden met de volle 24 uur regen.

Ik ga terug door Ede. Een makkelijke, maar eigenlijk ook vervelende weg met veel verkeerslichten. Ik ben altijd weer blij als ik dat stuk heb gehad en weer aan de klimmetjes op de Veluwe kan beginnen. Het gaat op en neer langs Otterlo, door Hoenderloo, via Woeste Hoeve (met een korte "appel-eet-pauze") naar Loenen. De barrière van 200 kilometer nadert en het tempo gaat er met dit koude weer helemaal uit. Alleen het feit dat ik naar huis toe ga, geeft motivatie.

Bij Deventer is het nog 40 kilometer en ik voel het bijna met de kilometer kouder worden. De regen gaat langzaam over in een soort ijsregen en ik hoop dat de temperatuur niet verder daalt. Het is nu nog net boven nul. Om 5 uur ben ik weer thuis en heb me aan de belofte gehouden om voor 6 uur terug te zijn. In de avond volgt een dinertje vanwege de restaurantweek.
Uiteindelijk is het 258 km geworden met een gemiddelde van net boven de 29. Voor mijn doen alleszins acceptabel. Over 7 dagen weer een vergelijkbare rit.
De winter mag van mij dan wel afgelopen zijn.