Kwaliteit Scherpenzeel

DallaCollina Primavera

16 maart 2013

 

De tweede kwaliteitscontrole. Dit maal in Scherpenzeel. Dat is tot Stroe dezelfde weg als vorige week naar Bennekom. Daarna is het westelijker. De start van de ritten (60, 90 of 120) is tussen 8 en 10 en ik kies voor de 90 km en hoop rond half 10 te kunnen starten.

Bij het opstaan regent het licht en ook bij vertrek is dat nog het geval. Maar al vrij snel wordt het droog en dat blijft het (net als de verwachting) verder de hele dag.

Het is nog fris met een temperatuur net boven nul. Ook staat er een matige wind en dat merk ik ook terdege als ik na een kleine 20 km een lekke band heb. Als ik daarna weer een kwartiertje op gang ben is de band weer lek. Bij het wisselen zie ik dat het velglint geknapt is en dat zou wel eens de oorzaak kunnen zijn voor het laatste lek.

Voorzichtig weer een binnenband er in en niet al te hard oppompen. Dat wordt bij de eerste mogelijkheid een nieuw velglint kopen. Als ik de band weer oppomp zie ik dat de spaak naast het ventiel geknapt is. Nu is 1 kapotte spaak geen probleem als er maar geen slag in het wiel komt. Ik zie geen slag en besluit om niet te hard door de bochten te gaan om de andere spaken te sparen. Het oponthoud is inmiddels al wel 20 a 25 minuten en dat zet het ruime schema van half 10 wel onder druk.

 

Routinematig leg ik de volgende kilometers af. Het is tot Barneveld bekend terrein en ook het laatste stuk is goed te doen. Althans, tot ik merk dat er aan de westkant van Barneveld een grote wegopbreking is. Ik moet F volgen als fietser naar Scherpenzeel. Dat gaat goed tot ik op een t-splitsing kom zonder verdere aanduiding. Het is nu op de gok en na een kilometer gefietst te hebben kom ik weer bij dezelfde wegopbreking terug, zij het aan een andere kant. Ik kan gebruik maken van een fietspad er langs en kom op een doorgaande weg terecht. Ik vermoed dat dit de weg naar Scherpenzeel zou kunnen zijn.

 

Al fietsend zie ik dat het waterige zonnetje op de verkeerde plek zit. Ik ga naar het zuidoosten, terwijl ik naar het zuidwesten zou moeten gaan. Helaas geen afslagen te zien tot ik in de bebouwde kom van Lunteren kom. Nu kan ik westwaarts gaan, maar verkeersborden ontbreken, of leiden je naar de snelweg. Het is weer op de gok de weg vinden en uiteindelijk kan ik met behulp van het Knooppunten Netwerk de doorgaande weg naar Scherpenzeel vinden. Nu gaat het verder zonder moeite. Wel even zoeken bij het sportpark waar de start is, maar als ik de opblaasbare start- en finishpoort van de NTFU zie is de locatie snel gevonden.

 

Ik zie dat ik circa 12 kilometer extra heb gemaakt en inmiddels is het al 10 over 10. Maar ik mag nog inschrijven en kies maar voor de route met de kortste afstand: 60 kilometer.

 

De rit gaat door veel landelijke gebieden en laat de meeste heuvels die er te vinden zijn liggen. Eerst binnendoor richting Veenendaal. Dan langs de Utrechtse Heuvelrug en richting Ede.

Het laatste stuk naar Ede is open gebied en daar krijg ik steeds vaker de wind in de rug. Na een smal paadje kom ik om half 12 uur op de controlepost die tevens startlocatie is voor starters in Ede. Ze hebben er voor 1.80 koffie met appelgebak en dat gaat er smakelijk in. Na een kwartiertje vertrek ik weer voor de terugweg. Deze gaat weer langs Barneveld en maakt daarna nog een lusje via Achterveld en De Glind. Om 10 voor 1 ben ik terug bij de start.

 

Ik neem nog een koffie en let op de voorzieningen in verband met de kwaliteitscontrole. Een kwartier later begin ik aan de terugrit.

Tot Barneveld gaat eenvoudig. Het is weer even zoeken aan de rand van deze plaats, maar het gaat eenvoudiger dan op de heenweg. De rest van de route terug is weer gesneden koek. In Nunspeet ga ik bij een fietsenmaker aan en koop alsnog het benodigde velglint.

Om 4 uur ben ik thuis.