2e Kwaliteits-controle in Winterswijk

6 juli 2013

 

Weer een kwaliteitscontrole. De 6e al dit jaar. Nu is Winterswijk aan de beurt. Mei 2010 was ik hier ook al eens. Toen voor de Wenters Ronde, die ging richting de heuvels net boven het Ruhrgebied. Nu zijn de noordelijker gelegen Baumberge het doel.

 

Het is weer vroeg opstaan. Om 5 uur gaat de wekker en even later loop ik met de honden (inclusief een logeetje) over een uitgestorven straat. Bij terugkeer thuis realiseer ik me dat alle sleutels nog binnen liggen en ik me buitengesloten heb. Ineke is elders na een bezoek aan een musical. Het kost het nodige denk- en klimwerk, maar ik red het om in huis te komen. Wat verlaat kan ik toch met de fiets op pad.

 

De eerste kilometers gaan routinematig. Heino, Raalte en Heeten. Hier wijk ik af van de gebruikelijke route en ga wat oostelijker. Dit zou volgens de routeplanner iets korter zijn dan over Bathmen-Lochem-Borculo-Groenlo. Nu ga ik over Holten en Markelo naar Diepenheim. Hierna naar Neede. Ik zie bij Neede niet zo snel de route naar Eibergen en ga de plaats in. Hier word ik naar rechts verwezen en kom zo aan de westkant weer buiten de plaats terecht. De borden wijzen me nu oostelijker en 2 km verder ben ik weer op de plek waar ik Neede voor het eerst binnen kwam. Ik zie nu ook borden en volg deze de rondweg over. Nu links af richting Eibergen volgen. Er blijken echter 2 routes naar Eibergen te gaan en ik volg, onwetend, de noordelijke. Ik kom zo op de N318 en zie nadat ik na Neede zo’n 10 km heb afgelegd een afslag naar Neede die maar 4 km telt.

Al met al fiets ik op dit gedeelte zo’n 8 km extra. Dat kost toch al snel 15 a 20 minuten.

 

De situatie in Eibergen had ik vooraf met “streetview” verkend en vind ook gemakkelijk de afslag “Rekken”, waarna ik na 200 meter de binnenweg naar Winterswijk vind. In Winterswijk is het weer even zoeken, maar rond half 10 ben ik dan toch bij de start.

 

Ik neem een koffie, schrijf me in met “Scan & Go” en krijg weer een polsbandje. De derde al in 8 dagen J. Na een blauwe en een roze in het afgelopen weekend, is deze geel. Ik kijk wat rond en check de kwaliteitspunten. Er ontbreekt links en rechts wel wat, maar het belangrijkste is wel aanwezig.

 

Om goed half 10 vertrek ik voor de 90 km. Deze zal net tot in de Baumberge gaan. De 120 en 150 kennen veel beklimmingen en daar heb ik niet zo veel zin in. Bovendien wordt het me dan te laat.

Ik passeer na 10 km de grens met Duitsland en fiets prompt met een paar racefietsers verkeerd. Na een paar kilometer rechtdoor bekijken we waar het mis ging. We hadden in Oeding links af gemoeten, maar we denken dat de pijl aan ons gezicht werd onttrokken door het vele verkeer dat in deze plaats aanwezig is.

We gaan terug en kunnen nu probleemloos de rest van de route volgen. Deze is goed uitgepijld en voert door een afwisseling van plaatsen, bossen en velden. Grotendeels over rustige wegen.

 

Geleidelijk aan klimmen we in een kleine 40 kilometer van 20 meter hoogte naar ruim 80 meter.

Dan zijn we bij de Baumberge, maar echt veel klimmen is het nog niet. De eerste klim gaat naar 131 meter en na een korte afdaling de tweede naar 141 meter. Daarna dalen we af naar Lette, waar de controle is.

Bij het restaurant neem ik een cola en een stuk “Himbeerkuchen”.

 

Na een minuut of 25 is weer tijd om verder te gaan. Het gaat nu iets zuidelijker terug en het zijn veel open velden waar we door komen. Vaak heel licht golvend. In een bosgebied passeren we over een stuk zandweg de groene grens met Nederland en om half 2 ben ik weer bij het park waar start en finish zijn. Het laatste stukje is, net als toen we vertrokken, ook over een zandpad. Gelukkig is het pad nu wat droger dan op de heenweg.

Ik neem weer een cola en ook een hamburger. 20 minuten later vertrek ik weer huiswaarts.

 

Ik neem ook nu de route van de heenweg. Dit gaat prima en de afstand naar Neede blijkt inderdaad een kilometer of 7 korter te kunnen dan op de heenweg.

Na Neede neem ik in Diepenheim een stop om bij een “Spar” inkopen te doen. Het is warm, zo rond de 25 graden en goed drinken is belangrijk. Om dat wat aangenamer te maken koop ik ook een half litertje vla.

 

Als ik weer verder wil gaan spreekt mij een jongen aan of ze even de Quest mogen gebruiken. Ze blijken een buurtfeest te hebben met opdrachten en de Quest dient voor de foto even als bobslee. Ik ga verder, maar als ik even stil sta om te bellen en de vla te verorberen, spreekt mij een oudere heer aan die een verhaal heeft waar moeilijk iets uit valt op te maken. Hij claimt je echter wel zo veel dat zonder meer verder fietsen lastig is. Ik zie echter mijn kans schoon als een bromfietser wil passeren en de mij onbekende fietser zijn weg blokkeert.

 

Het is nu nog 2 uur fietsen naar huis, waar ik zonder verdere bijzonderheden tegen half 6 weer aankom. Ik heb de puf niet meer om de 300 km vol te maken en finish op een kleine 296 km. Het gemiddelde is best aardig met 31,2. Nog 182 km tot de 100.000.