Kwaliteit Alkmaar

5 juli 2014

 

Het lijkt wel of de controles steeds verder van Zwolle komen te liggen. Deze keer moet ik naar Alkmaar voor de Wieringertocht. De rit wordt georganiseerd door toerclub Alcmaria Victrix. De afstand is 140 km, maar er is ook een korte versie van 80 km. De start is voor beide afstanden tussen 7:30 en 8:00 uur.

 

Alkmaar is 145 kilometer van Zwolle en dat is me te ver om met de fiets te gaan. De racefiets dus achter in de auto en om 6 uur vertrek ik. Goed half 8 ben ik bij het sportpaleis in Alkmaar waar de start is. Ik ga me eerst inschrijven en vertrek later wel. Vooraf heb je vaak geen idee over de hoeveelheid deelnemers een rit zal trekken. Dat kunnen er duizenden zijn, maar ook enkele tientallen. Een starttijd met een marge van een half uur doet eerder het laatste vermoeden. Dat blijkt al snel juist te zijn als ik aan kom rijden op de parkeerplaats, waar een serene rust heerst. Er staan wel een aantal fietsen geparkeerd bij een ingang van het sportpaleis. Een bordje met de clubnaam bevestigd mijn vermoeden dat ik daar ook moet zijn.

Binnen is het rustig. Ik zie de inschrijftafel en er is een 15-tal fietsers is aanwezig. Als ik de startkaart weer inlever vraagt men mij of ik met de snelle groep mee wil. Die staat op het punt te vertrekken.

Dit komt me niet goed uit om meerdere redenen. Vermoedelijk ligt het tempo te hoog, ik wil eerst nog een koffie en ik moet de fiets nog rijklaar maken. Ik geef aan dat ik wel met de langzame groep mee wil. Die vertrekt om 8 uur en dat geeft mij nog 20 minuten om me voor te bereiden.

 

Voor de zekerheid krijg ik nog een routebeschrijving. Die heb ik in elk geval nodig voor de kwaliteitscontrole. Al met al is de te fietsen afstand nog niet ter sprake gekomen. Ik heb alleen op het inschrijvingsformulier aangegeven dat ik voor de 80 km ga. Zonder verder iets te controleren ga ik er dan ook van uit dat ik een routebeschrijving heb gekregen van de 80 km.

 

Om goed 8 uur vertrek ik samen met een 10-tal anderen. Nadere bestudering van de groep leert me dat ik de enige “buitenstaander” ben en de rest allemaal leden zijn van Alcmaria Victrix.

Voor we vertrekken probeer ik mijn tellertje op nul te zetten, wat na wat geklooi ook lukt. Dat klooien heeft overigens wel tot gevolg dat de instellingen wat worden veranderd en ik blijk ineens al 50 km per uur te fietsen. Dat is gegarandeerd niet juist. De helft zou logischer zijn.

 

De kop van Noord Holland, waar de polder Wieringen ook in ligt, kent vele kleine dorpjes en veel goede en rustige wegen. We fietsen eerst noordelijk om later wat oostelijk te gaan en in Den Oever bij “De Zingende Wielen” een pauzemoment te nemen.

Ik fiets naast een van de leden van de club en hij geeft mij regelmatig informatie over waar we zijn en wat we zien. Zo gaan we eerst en tijdje langs het Noord Hollands Kanaal en zien we later de duinen bij Schoorl en ook de Hondsbossche Zeewering. De kilometers rollen onder de wielen door en de 40 km (op de teller 80) nadert. Een tijdje later fietsen ten zuiden van Den Helder langs het wad en zie ik op de borden dat het tot Den Oever nog 10 kilometer is. Ik begin nu langzamerhand te twijfelen of de lengte van de rit wel bij 80 km zal blijven.

Af en toe valt er wel een sputter regen, maar regenjasjes zijn (nog) niet nodig.

 

Bij de “Zingende Wielen” aangekomen zie ik dat er inmiddels 120 km op de teller staat en ik vermoed dat dat in werkelijkheid zo rond de 55 zullen zijn.

Na een half uurtje rust om de koffie met appelpunt te verorberen, vertrekken we weer.

Het is nu druilerig en geleidelijk aan gaat het af en toe echt regenen. De regenjasjes moeten aan. Ik verkeerde in de veronderstelling dat ik een regenjasje bij me had, maar dat blijkt niet zo te zijn. Overigens niet echt een punt, want het is niet koud en natte voeten kun je toch niet voorkomen.

 

Af en toe gaat het over klinkerwegen en ik merk dat ik huiverig ben om hier vlot overheen te fietsen. Gelukkig is het tempo niet hoog en raak ik niet achterop. Prettig is het echter niet. We doorkruisen de Wieringermeer, de naamgever van de rit. In Middenmeer wordt even overlegd.

Met algemene stemmen wordt besloten om niet verder de route te blijven volgen, maar rechtstreeks naar Alkmaar terug te fietsen. Inmiddels geeft mijn teller aan dat er 150 km gefietst is en ik vermoed dat dat rond de 70 in werkelijkheid is.

 

We verlaten de kleine lokale wegen en volgen nu de hoofdweg terug naar Alkmaar. Al snel worden dan een aantal zaken duidelijk. Eerst ijk ik mijn tellertje met kilometerpaaltjes langs de weg en dan blijkt dat de teller een factor 2,06 te veel aangeeft. Ook zie ik dat op de ANWB borden de afstand naar Alkmaar nog 35 km is. Dat betekent dat de totale te fietsen afstand voor vandaag minimaal 110 km zal zijn. Een van de fietsers legt mij uit dat de route officieel 140 kilometer is, maar dat bij het opgeven van de rit bij de NTFU nog werd uitgegaan van een andere pauzeplek en dat de totale route nu ongeveer 130 km is.

 

We fietsen nu over de “Lange Reis”, een lange weg langs een kanaal, richting Heerhugowaard en vandaar is het nog maar even tot we bij Alkmaar zijn. We moeten nog wel dwars door de stad om op de plek van vertrek terug te komen. Daar staat de teller op 114 echte kilometers. Toch ruim meer dan ik van te voren had gedacht, maar wel minder dan de 130 die gereden zouden zijn bij betere weersomstandigheden. Het gemiddelde is met ruim 24 erg laag, maar gezien de omstandigheden wel acceptabel.

Ik kan me in het sportpaleis douchen en de schone (droge) kleren aantrekken die ik meegenomen heb. Al met al heb ik toch wel een tevreden gevoel over de rit.

Ik leg de fiets achter in de auto en ga huiswaarts. Om half 4 ben ik weer thuis.